دیوان کامل ایرج میرزا با اهتمام دکتر محمد جعفر محجوب

ایرج میرزا (۱۲۵۳–۱۳۰۴ شمسی) از شاعران برجستهٔ دورهٔ مشروطه و از نسل قاجار است. او را به دلیل سادگی و روانی کلام، «سعدی دوران» لقب داده اند. زبان شعری اش آمیزه ای از طنز تند، هجو صریح و نغمه های عاشقانه است. او در اشعار انتقادی خود مثل «عارفنامه» و «زبان حال»، بی پرده از فساد سیاسی، ریاکاری مذهبی و عقب ماندگی اجتماعی انتقاد میکرد و همین جسارت، او را به شاعری محبوب در میان روشنفکران آن عصر تبدیل کرد.

در مقابل، چهرهٔ دیگری از ایرج میرزا را در اشعار تعلیمی و عاطفی اش میبینیم. قطعات معروفی مثل «قلب مادر» و «حق مادر» با زبانی ساده و گیرا، مفاهیم اخلاقی را برای نوجوانان بازگو میکنند و سالها در کتابهای درسی ایران تدریس شده اند