رویای آدم مضحک اثری از فئودور داستایفسکی

رویای آدم مضحک مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه داستایفسکی است که به دوره‌های مختلفی از زندگی ادبی و اجتماعی او برمی‌گردند و هرکدام نشانی از تجربیات و رنج‌های او در برهه‌های سخت زندگی، تبعید و اسارتش در خود دارند. آقای پروخاشچین (۱۸۴۶)، پولزونکوف (۱۸۴۷)، دزد شرافتمند (۱۸۴۸)، درخت کریسمس و ازدواج (۱۸۴۸)، ماری دهقان (۱۸۵۰)،کروکودیل (۱۸۶۵) و رؤیای آدم مضحک (۱۸۷۷) داستان‌هایی هستند که در این مجموعه می‌خوانید.

داستان رویای آدم مضحک درباره‌ی مردی است که سال‌‌ها خود را همچون وصله‌ای ناجور در جهان می‌بیند؛ انسانی که از کودکی تا به امروز، سنگینی احساسِ بی‌ارزشی بر دوشش مانده و هیچ روزنه‌ای از معنا برایش گشوده نشده است. قهرمان کتاب رویای آدم مضحک، از همه چیز دل بریده و به نقطه‌ای می‌رسد که مرگ را تنها راه رهایی می‌پندارد. در این بین و در شبی نمناک و تاریک، دختری آشفته در جست‌وجوی کمک به این مرد پناه می‌آورد. مرد سرگشته و بی‌احساس، بی‌آنکه مکث کند از کنار دخترک می‌گذرد و به خانه‌اش بازمی‌گردد.